rodospress.com

Ως μία κίνηση υψηλού ρίσκου χαρακτηρίζεται από πολλούς οικονομολόγους και αναλυτές η απόφαση της ΕΚΤ να προχωρήσει σε νέα αύξηση επιτοκίων,

η 6η στη σειρά από τον περασμένο Ιούλιο, εν μέσω σοβαρών προβλημάτων στο τραπεζικό σύστημα.

Μετά την απόφαση της ΕΚΤ να προχωρήσει σε νέα αύξηση επιτοκίων, όπως σημειώνουν οι αναλυτές η κατάσταση θα επιδεινωθεί και ενδεχομένως θα δημιουργήσει και άλλα προβλήματα σε τράπεζες με εύθραυστο χαρτοφυλάκιο και μεγάλη ανάγκη για ρευστότητα. Παράλληλα θα αυξήσει την πίεση στους δανειολήπτες, φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις, που βλέπουν το κόστος χρήματος να εκτινάσσεται σε δυσθεώρητα επίπεδα, ασυνήθη για την Ευρωζώνη που από συστάσεώς της, δεν έχει δει ποτέ ανάλογα επιτόκια.

Όπως γράψαμε χθες, αν τελικά ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός της ΕΚΤ και μέχρι τον προσεχή Ιούλιο μεσολαβήσουν άλλες δύο αυξήσεις επιτοκίων ύψους 25 μονάδων βάσεως την κάθε φορά, τότε ένας δανειολήπτης που θα έχει δάνειο ύψους 100.000 ευρώ και περίοδο αποπληρωμής τα 30 χρόνια, που είναι συνδεδεμένο με το Euribor 3μηνου συν 2,5 μονάδες. θα πληρώσει το επόμενο 12μηνο επιπλέον 7(!!!) δόσεις σε σχέση με αυτά που πλήρωνε τον περασμένο Ιούλιο.

Συγκεκριμένα, η δόση για το εν λόγω δάνειο ήταν στα 401,39 ευρώ, σε πολύ λίγες ημέρες η δόση θα εκτιναχθεί στα 607,29 ευρώ (δηλαδή 205,9 ευρώ επιπλέον τον μήνα ή 2.470,8 ευρώ τον χρόνο). Δηλαδή ο εν λόγω δανειολήπτης θα κληθεί να πληρώσει 6,1 (!!!) επιπλέον δόσεις.

Αν μάλιστα το καλοκαίρι το επιτόκιο ανέβει άλλη μισή μονάδα η δόση θα πάει ακόμη ψηλότερα και οι επιπλέον δόσεις θα είναι επτά (!!!).

Μεγάλο ρίσκο για τις τράπεζες η αύξηση των επιτοκίων
Σε πίεση όμως δεν θα βρεθούν όμως μόνο οι δανειολήπτες, αλλά και οι τράπεζες. Σε περιπτώσεις έλλειψης ρευστότητας οι τράπεζες προχωρούν σε πωλήσεις ομολόγων, οι τιμές των οποίων έχουν υποχωρήσει εξαιτίας των υψηλών επιτοκίων και κατά συνέπεια αφενός γράφουν ζημιές και αφετέρου κλονίζεται η εμπιστοσύνη, διότι η ρευστοποίηση με ζημιά υποδηλώνει αδυναμία.

Η άλλη πηγή άντλησης ρευστότητας είναι ο δανεισμός ή οι ομολογιακές εκδόσεις, όμως και σε αυτή την περίπτωση το κόστος χρήματος είναι πανάκριβο και σε πολλές περιπτώσεις εντελώς ασύμφορο.

Κατά συνέπεια τα υψηλά επιτόκια φέρνουν ταχύτερα την ανάδειξη των προβλημάτων των τραπεζών, που μέχρι σήμερα ή ήταν κρυμμένα κάτω από το χαλί ή ήταν υπό έλεγχο ή σε πορεία εξυγίανσης των ισολογισμών τους.

Τέλος είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν η πολιτική των υψηλών επιτοκίων, ως φάρμακο απέναντι στον υψηλό πληθωρισμό, φέρει και μάλιστα γρήγορα τα επιθυμητά αποτελέσματα. Και αυτό διότι το μεγάλο πρόβλημα είναι οι υψηλές τιμές στα τρόφιμα τα οποία έχουν παραχθεί, με υψηλές τιμές ενέργειας και απαιτείται χρόνος για να κλείσει ο κύκλος.