rodospress.com

Στην καρδιά του χειμώνα παρουσιάζονται κάποιες ημέρες με πιο υψηλή για την εποχή θερμοκρασία, ο ηλιόλουστος, καθαρός ουρανός δίνει την αίσθηση της άνοιξης…

Οι ημέρες αυτές ονομάζονται «Αλκυονίδες» και ίσως να αναρωτιέστε γιατί να ονομάζονται έτσι, πώς προέκυψαν, τι συμβολίζουν και πότε εμφανίζονται. Συλλέξαμε απαντήσεις για αυτά τα ερωτήματα.

Η προέλευσή τους σχετίζεται με την αρχαία ελληνική μυθολογία. Συγκεκριμένα, η μυθική Αλκυόνη, κόρη του βασιλιά των ανέμων Αίολου, ήταν μία πανέμορφη κόρη, παντρεμένη με τον Κήυκα. Μάλιστα, ο γάμος τους έμοιαζε τόσο ιδανικός που οι δυο τους πίστεψαν ότι είναι ισάξιοι των θεών.

Η εμφάνιση των Αλκυονίδων ημερών σήμερα αναφέρεται στο διάστημα 15 Δεκεμβρίου με 15 Φεβρουαρίου, διάστημα το οποίο περιέχει τη μυθολογική σύνδεση και των 14 ημερών γύρω από το χειμερινό ηλιοστάσιο τον Δεκέμβριο, και τον μύθο των Πλειάδων και την περίοδο επώασης των αβγών των αλκυόνων τον Ιανουάριο.

«Και στης ζωής τους πιο βαρείς χειμώνες Αλκυονίδες μέρες καρτερούν», έγραψε ο ποιητής Γεώργιος Δροσίνης

Όσο για τον ορισμό του φαινομένου από μετεωρολογικής πλευράς, εμφανίζονται στατιστικά κατά το παραπάνω διάστημα και ιδιαίτερα το δεύτερο μισό του Ιανουαρίου, άλλοτε λίγες και άλλοτε περισσότερες ημέρες, και χαρακτηρίζονται από σχετική άπνοια, ηλιοφάνεια με έως 15 ή και 20 βαθμούς και μικρή νεφοκάλυψη.

Η εξήγηση του φαινομένου είναι επειδή παρατηρείται η ίδια βαρομετρική πίεση λόγω της εξισορρόπησης των βαρομετρικών πιέσεων μεταξύ της Βόρειας Ευρώπης, της Ελλάδας και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, που έχει ως αποτέλεσμα μια αντί-κυκλωνική κατάσταση με άπνοια και καλοκαιρία, ενώ μπορεί να θεωρηθεί ως φυσιολογικό φαινόμενο απλά λόγω της θέσης τής Ελλάδας στα νοτιοανατολικά.

Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει πως κάθε χρόνο παρατηρούνται αλκυονίδες ημέρες. Υπήρξαν χρονιές που απουσίασαν εντελώς, ενώ ούτε οι ημερομηνίες ούτε η διάρκειά τους είναι σταθερές.

Είναι γνωστό ότι ο υπέροχος καιρός ακόμα και κατά τη διάρκεια του χειμώνα «γεμίζει» κατά κάποιον τρόπο τις μπαταρίες μας και μας χαρίζει αισιοδοξία. Είναι σαν ένα «διάλειμμα» από τον χειμώνα και μια «γεύση» από την άνοιξη που έπεται.