rodospress.com

Ένα πολύ σημαντικό άρθρο του καθηγητή Νίκου Αλιβιζάτου στην Καθημερινή για το κράτος δικαίου.

Ένα πολύ σημαντικό άρθρο που απαντά στο ερώτημα αν η Ελλάδα παραμένει "κράτος δικαίου", άρθρο που υπογράφει ο ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος και ήδη συζητείται πολύ στην Αθήνα, δημοσιεύει σήμερα η Καθημερινή.

Ο καθηγητής σημειώνει αρχικά, ότι με αφορμή το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και την πρόταση μομφής που κατέθεσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, έχει τεθεί στη συζήτηση αν η Ελλάδα παραμένει "κράτος δικαίου".

Αφού εξηγεί πώς ορίζεται το κράτος δικαίου- όταν οι κυβερνώντες περιορίζονται από κανόνες δικαίου- ποιοι είναι οι εγγυητές του κράτους δικαίου, δηλαδή τα δικαστήρια και οι ανεξάρτητες αρχές και τα κριτήρια για το κράτος δικαίου που έχει εκδώσει η Επιτροπή της Βενετίας, το συμβουλευτικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης και που χρησιμοποιεί και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ετήσια αξιολόγηση των κρατών μελών, σημειώνει:

"Μπορώ λοιπόν να βεβαιώσω ότι με αυστηρή εφαρμογή των κριτηρίων της Επιτροπής της Βενετίας, η χώρας μας δεν αποκλίνει από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους σε ότι αφορά τα περισσότερα από αυτά. Από το 1974, η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, όπως δεν ήταν ποτέ στη νεότερη ιστορία μας και μάλιστα βελτιώνεται. Κάτι που μόνο αφελείς και ανιστόρητοι τολμούν να αμφισβητήσουν. Σε ορισμένα πεδία μάλιστα, όπως για παράδειγμα η ποιότητα των εκλογών, προηγούμαστε¨…

Υπάρχουν όμως ελλείμματα και μάλιστα σοβαρά
Όλα καλά λοιπόν; Όχι απαντά ο Νίκος Αλιβιζάτος, σημειώνοντας ότι υπάρχουν ελλείμματα και μάλιστα σοβαρά. Και τα παραθέτει:

"Πάνω πάνω θα ιεραρχούσα τις καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης, οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις αγγίζουν το όριο της αρνησιδικίας. Οι υποκλοπές εξάλλου, αποτελούν την άλλη μείζονα σκιά του κράτους δικαίου, με την παρατεινόμενη ατιμωρησία των υπευθύνων του γνωστού σκανδάλου να είναι αδικαιολόγητη. Το ίδιο και η πεισματική άρνηση της κυβέρνησης να θεσπίσει βασικές εγγυήσεις για την προστασία του απορρήτου. Εξίσου ψηλά τέλος θα τοποθετούσα την ατιμωρησία των υπευθύνων σε υποθέσεις αστυνομικής βίας."

Και καταλήγει κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι τα αντιμετωπίζει ως παρωνυχίδες και δεν δείχνει την αναγκαία ενσυναίσθηση, ενώ κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι ενδίδει στην ευκολία της γενίκευσης χάνοντας σε αξιοπιστία.